To takie proste!
Samorządowe Przedszkole nr 64
Strona głowna  /  Gazetka WARTOŚCI
Gazetka WARTOŚCI

GAZETKA

W DUCHU WARTOŚCI

 

KATALOG WARTOŚCI

 

 

„Nauczenie dziecka wartości jest najważniejszym

zadaniem wychowawczym dla rodziców i nauczycieli.

Dzieci dorastają w trzech kręgach,

które mają wpływ na jego wychowanie

i na to jakim będzie człowiekiem w dorosłym życiu.

Najważniejszym jest Dom rodzinny,

kolejnym –najbliższe otoczenie,

a ostatnim – społeczeństwo i jego kultura.”

 

Mocny system wartości i umiejętności ich stosowania w życiu to najważniejszy kapitał, w jaki powinniśmy wyposażyć dziecko.

    Należy nauczyć dzieci:

  • jak być przyzwoitym człowiekiem,
  • jak budować dobre relacje z rówieśnikami,
  • jak dokonywać właściwych wyborów.

 

APEL DO DOROSŁYCH

 

  • Skąd mam wiedzieć co to są wartości – pokaż mi je wszystkie,

 

  • Skąd mam wiedzieć co to jest „system wartości” – pomóż mi zebrać to co ważne, w co warto wierzyć, czego warto bronić, co warto przyjąć za własne i tym żyć,

 

  • Skąd mam wiedzieć jak bronić swoich wartości – pokaż mi jak się to robi,

 

  • Jak mam rozróżnić dobre wartości od fałszywych – naucz mnie odróżniać je od siebie,

 

  • Skąd mam wiedzieć, że to co ważne układa się wg. hierarchii – pokaż mi co jest najważniejsze,

 

  • Skąd mam wiedzieć że wartości nabywa się od najmłodszych lat a nie dopiero jak „dorosnę” – pokazuj mi dobre wartości od urodzenia a nie czekaj w nieskończoność na właściwy moment,

 

  • Skąd mogę wiedzieć że i czas jest wartością – znajdź go dla mnie,

 

  • Skąd mam wiedzieć, że życie polega na doświadczaniu – też sytuacji przykrych, niemiłych lub bolesnych – nie zabraniaj mi doświadczać,

 

  • Skąd mam wiedzieć że tak ważne w życiu jest słuchanie, cierpliwość, szacunek – okaż mi je,

 

  • Skąd mam wiedzieć że złego przykładu nie dają mi „inni”, „ludzkość” tylko TY. A jeśli od CIEBIE nauczę się dobrych zasad – co obchodzi mnie zły przykład „ludzkości”. Przecież tego co najważniejsze w życiu nie nauczę się z książek, oglądając telewizję, słuchając piosenek czy słuchając wszystkich dorosłych – tylko obserwując ciebie.

 

Opracowano na podstawie „Dziecięcy system wartości” R.Ryszka

 

 

    

 

 

 

 

 

 

 

JANUSZ KORCZAK

(1878 - 1942)

 

Janusz Korczak przeszedł do historii pedagogiki jako niezwykły twórca systemu wychowania dzieci w duchu szacunku, ale i myślenia samodzielnego. Był równie znakomitym pediatrą oraz twórcą literackim, a przy osobą wybitnie zasłużoną w walce o prawa dziecka.


Krótki życiorys Janusza Korczaka


Henryk Goldszmit, czyli Janusz Korczak (ps. „Stary Doktor”) przyszedł na świat w Warszawie 22 lipca roku 1878 lub 1879 w rodzinie żydowskiej. Uczył się w rosyjskim gimnazjum na Pradze. Sytuacja materialna zmusiła go już w wieku lat piętnastu do udzielania korepetycji. Później udało mu się dzięki temu znaleźć na medycynie Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Cesarskiego. By zapoznać się z twórczością i metodami pedagogicznymi, wyjechał do Szwajcarii, chciał bowiem kształcić młodzież oraz pomagać w ramach niezbędnych czynności szpitalnych. Rok 1905 oznaczał dla Korczaka złożenie profesji lekarza. Nie miał jednak zamiaru opuszczać Warszawy na dłużej – tam też zorganizował Dom Sierot dla dzieci żydowskich, który działał w latach 1912 – 1942. Równolegle udzielał się w domu dla dzieci polskich, który był sierocińcem i szkołą (1919 – 1936). Przyświecała mu dewiza równego traktowania dzieci, w duchu tolerancji i szacunku dla najmłodszych.


W dorobku Janusza Korczaka odnajdujemy wiele książek dla dzieci, ale zacząć wypada od wzmianki, że wydawał w międzywojniu gazetkę „Mały Przegląd” (od 1926 - 1930) – specjalnie dla najmłodszych czytelników.  Dorosłym dedykował natomiast książkę „Prawo dziecka do szacunku” oraz „Jak kochać dziecko”. Ponadto wiele napisał przede wszystkim dla dzieci. Któż przecież nie słyszał o takich pozycjach jak „Kajtuś Czarodziej”, czy wreszcie „Król Maciuś I”, „Kiedy znów będę mały” oraz „Bankructwo Małego Dżeka”.


Zginął w obozie koncentracyjnym w Treblince, w 1942 roku. Poniósł śmierć niejako na życzenie, bowiem zgodził się odejść w komorze gazowej, dotrzymując wierności swym dzieciom i wychowawcom Domu Sierot. Ani myślał by zostawić dzieci same, więc postanowił towarzyszyć im do końca. Choć dawano mu wybór, zdecydował się odejść tak jak jego wychowankowie.


Ciekawostki o Januszu Korczaku


•    Pismo Korczaka „Mały Przegląd” było redagowane w większości przez dzieci.
•    W gimnazjum rosyjskim, do którego uczęszczał panowała żelazna dyscyplina oraz miały miejsce akty przemocy wobec dzieci. To właśnie zainspirowało Korczaka do rozwijania się w kierunku pedagogiki nowej, mającej na względzie głównie dobro dzieci.
•    Zmuszony do zarabiania na utrzymanie rodziny, udzielał korepetycji mając lat zaledwie piętnaście.
•    Służył jako lekarz w pociągu sanitarnym na Dalekim Wschodzie podczas wojny rosyjsko – japońskiej.
•    Nie pobierał wynagrodzenia od ubogich pacjentów, zaś od zamożnych ludzi żądał nieraz bardzo wysokich honorariów.
•    Jego kwalifikacje były niezwykle wysokie – dokształcał się w Berlinie, Paryżu i Londynie, a także w Szwajcarii.
•    Ponad wszystko chciał, aby dzieciństwo jego podopiecznych było beztroskie. Chciał jednak stworzyć warunki, by punkty widzenia dzieci i ich stanowiska ścierały się w atmosferze wzajemnej akceptacji i zdrowej konkurencji, wolnej od wszelakich antagonizmów.

 

 

Słynne i piękne CYTATY Janusza Korczaka:

 

 

 

"Dziecko chce być dobre.
Jeśli nie umie – naucz.
Jeśli nie wie – wytłumacz.
Jeśli nie może – pomóż."

 

 

 

 

"Być człowiekiem znaczy posiadać
kryształową moralność,
nieograniczoną tolerancyjność,
do pasji posuniętą pracowitość,
dążyć do ciągłego uzupełniania
swego wykształcenia, pomagać innym."

 

 

 

 

"Jestem nie po to, aby mnie kochali i podziwiali,
ale po to,
abym ja działał i kochał.
Nie obowiązkiem otoczenia
pomagać mnie, ale ja mam obowiązek
troszczenia się o świat, o człowieka."

 

 

 

 

"Przede wszystkim należy uczyć dziecko patrzeć,
rozumować i kochać,
dopiero potem uczy się je czytać;
należy nauczyć młodzieńca
chcieć i móc działać,
a nie tylko wiele wiedzieć i umieć."

 

 

 

 

"W małym mieszkaniu może panować
zgoda, życzliwość, wesołość,
w dużym może być surowość,
niechęć i nuda.
Samotne może być dziecko
 i tu, i tam."

 

 

 

 

"Jeśli chcesz zmieniać świat,
zacznij od siebie."

 

 

                                                                   

 

"Dziecko małe, lekkie, mniej go jest.
Musimy pochylić, zniżyć ku niemu."

 

 

                                                                   

 

"Bez szczęśliwego dzieciństwa
całe życie jest kalekie."

 

 

                                                                   
 

"Powiedz dziecku, że jest dobre,
że umie, że potrafi."

 

 

                                                                   
 

"W wychowaniu kieruję się sercem.
Patrzę na dziecko sercem.
Dostrzegam serce w dziecku
i dziecko w sercu. Jego i swoim."

 

 

                                                                   

 

"Pozwól dzieciom błądzić
i radośnie dążyć do poprawy."

 

 

 

 

 

"Kiedy śmieje się dziecko,
śmieje sie cały świat."

 

 

 

 

 

 

 

 


Ostatnia aktualizacja: 2019-10-19